برچسب ها : جنگ
ايران و عراق + تحقير شهداي ايراني + ميراث صدام حسين + انتظار از مسئولان + فرامرز
توکلي
بهانه اي براي آغاز
...
با درودي صميمانه به شما دوستان
بزرگوار و پوزش و شرمساري به خاطر ماه ها دوري از شما ياران همدل و صميمي به خاطر
مشکلات قلبي و روحي ، با کمي دشواري وب نگاري ام رو آغاز مي کنم ! ابتدا وظيفه خود
مي دونم از يکايک شما سروران گرامي که طي اين مدت جوياي حال و روزم بوديد تشکر و
قدرداني کنم . باور کنيد واژه اي که در خور بيان محبت هاي شما باشد رو پيدا نمي کنم
.. فقط مي تونم بگم : قربون همه شما عزيزان .. دست همه تون را به مهر مي بوسم . راستش رو بخواهيد دوري از شما برايم خيلي سخت و طاقت فرسا بود . اگه
عمري بود در باره بيماري به ويژه علل افسردگي ام با شما سخن خواهم گفت . ضمن اين که
قصد دارم به بهانه چهار سال حضور در تارنماي " دلنوشته هاي يک
کهنه سرباز " همه حرف هاي دلم رو صادقانه و بي پرده بيان کرده و يک تحليل
کلي ارايه دهم . بگذريم ..
امروز وقتي بعد از مدت ها دوري وارد
اينترنت شدم ، در صفحه فيس بوک دوست بزرگوارم فرامرز توکلي عزيز { يکي از رزمندگان دلاور دفاع مقدس } تصاويري دردناک از ميراث
شوم صدام حسين رو ديدم که باورش برايم خيلي سخت بود . و براستي حالم گرفته شد !
بدون هيچ کلامي اضافه ابتدا توجه شما خوانندگان گرامي را به عکس هاي ياد شده
و نوشته آقاي توکلي جلب مي کنم :
اصل خبر چه بود ...
؟
یادبود
قادسیه
در جریان جنگ هشت ساله عراق علیه
ایران بدستور صدام بیاد بود فتوحات صدام علیه ایران و به زعم او قادسیه دوم عرب
یادمانی در شهر بغداد بر پا شد که نمادی از پیروزی دوم عربی بر علیه ایران است . دو
شمشیر که در پایه های ان انبوه کلاهخودهای شهدای ایران قرار داده شد و بطرز ماهرانه
ای به انها شلیک شد که نماد از پا دراوردن ارتش ایران باشد . هر سال طی مراسمی ارتش
بعث از روی این کلاهخودها که تعدادی از انها زیر دروازه و کناره های انرا مفروش
کرده بود رژه میرفتند . با ورود ارتش امریکا این بنای مسخره که یادمان تجاوز و غرور
ابلهانه ارتش بعث وراس ان صدام معدوم است همچنان پابرجاست و حتی ارتش امریکا روی ان
رژه میرود و با باقیمانده های ان عکس یادگاری میگیرد . عجیب است بیتفاوتی ودهانکجی
دولتمردان عراقی به اهانت دولت سابق این کشور با حفظ این اثر و بدتر از ان مسوولان
ما که خونسرد میاییند و میروند . حال بماند خسارت جنگی که گرفته نشده و ظاهرا
نخواهد شد
لعنت بر صدام که حرمت
شهدا را شکست !
تا اون جايي که من اطلاع دارم ، حرمت
شهدا و حتي مرده هاي معمولي در همه اديان الهي توصيه شده است . اون وقت شخصي
که خودشه رو به اصطلاح پادشاه کشوري مسلمون خطاب مي کنه ، عقده شکست هاش رو با
ساختن نماد تحقير آميز از کلاه سربازان و رزمندگان دلاور ايراني اين گونه تسکين مي
دهد ! مسلمآ اين کار ها تنها از عهده حاکمان رواني بر مي آيد . و هيچ آدم سالم و
منطقي حتي شکست خورده هم محاله به اين مسايل فکر کند . به هر حال اين قاتل رواني
به زباله دان تاريخ سپرده شد و بحثي در آن نيست . اما پرسش اصلي اين است ... "
چگونه دولتمردان کنوني عراق که ادعاي مسلموني اون ها گوش فلک
را کر کرده است و مدام اعمال صدام رو محکوم مي کنند ، اين نماد تحقير و تمسخر آشکار
شهداي عاليقدر مسلمان رو حفظ کرده اند !؟ " و از همه مضحک تر با چه رويي
وارد کشور عزيز ما شده و قرارداد هاي تجاري ، اقتصادي ، فرهنگي و غيره اي رو امضاء
مي کنند !؟
حتمآ يادتونه که
...
که صدام حسين در زمان جنگ
با صرف هزينه هاي گزاف و تبليغات گسترده خيلي تلاش کرد با اغفال پرسنل ارتش به
ويژه دلاور مردان نيروي هوايي اون ها رو براي پيوستن به ارتش عراق ترغيب نمايد ! او
هميشه روياي سرنگوني گربه هاي ايراني { تامکت ها } و هواپيماهاي خفاش رو در سر مي
پروراند . و به عبارتي روي خيانت عقابان تيز پرواز کشورمون حساب باز کرده و به
اصطلاح در باغ سبز نشون مي داد . که خوشبختانه اين خواسته رو با خود به گور برد !
البته در موارد معدودي متآسفانه عده انگشت شماري گول خوردند . { در پست " دليل مهاجرت
خلبانان نظامي " اشاره کرده ام } در نوشته ذيل توجه شما را به ماجراي يک "
بناي ياد بود " قلابي ديگري جلب مي کنم :
در طول سالهای جنگ سازمان اطلاعات عراق تلاش زیادی نمود تا خلبانان
ناراضی ایرانی را تشویق به پرواز به عراق و تقاضای پناهندگی از آنان کند.در تاریخ ۲
سپتامبر۱۹۸۶ رأس ساعت ۱۴ یک فروند تامکت ایرانی به خلبانی سروان احمد مرادی به
همراه سروان نجفی ( RIO) به سمت پایگاه البکر عراق پرواز نمودند. اف ـ ۱۴ که
در ارتفاع بالا پرواز می کرد به سرعت توسط رادارهای عراقی شناسائی شده و متعاقب آن
۲ فروند MIG - 23 ML که سرگرد محمد ( فرمانده اسکادران ۶۳ ) فرمانده دسته
آنان بود جهت مقابله به پرواز در آمدند . با توجه به این که رادارهای عراقی هیچ
هواپیمای دیگری را بغیر از این تامکت شناسایی نکردند, فرماندهان عراقی به موضوع
مشکوک شده و احتمال دادند که ایرانی ها تله ای گذاشته اند . سپس یک فروند
MIG - 25 PDS از پایگاه تموز به پرواز در آمد . میگ ـ ۲۳ ها با کم کردن ارتفاع به
تعقیب تامکت که هم چنان به سمت غرب می رفت ادامه دادند. در زمانی که به ۲۰ کیلومتری
تامکت رسیدند دستور شلیک صادر شد . سرگرد محمد سعی در شلیک یک فروند موشک
R-24R کرد اما موفق به اینکار نشد . رفته رفته فاصله آنان تا تامکت ایرانی
کاهش می یافت . در فاصله ۸ کیلومتری ,هواپیمای همراه (Wingman) او یک
موشک R - 24 T خود را شلیک کرد . به فاصله کوتاهی انفجاری روی داد و تامکت ایرانی
با از دست دادن ارتفاع با سرعت هر چه تمامتر به سمت زمین نزدیک می شد . میگ های
عراقی خود را به نزدیکی تامکت رساندند و با تعجب شاهد باز شدن ارابه فرود اف ـ ۱۴
شدند. تامکت قصد تسلیم شدن داشت . با دیدن این صحنه خلبانان عراقی با فرماندهان
مافوق تماس گرفته و ضمن تشریح صحنه خواستار دستورات آنان شدند. به فاصله کوتاهی
فرماندهان عراقی متوجه شدند که خلبانان ایرانی یک روز زودتر از موعد از قبل تعیین
شده به عراق پرواز کرده اند . بلافاصله به میگ ها دستور داده شد تا تامکت ایرانی را
تا پایگاه العبیده اسکورت نموده و مقدمات فرود آنان را فراهم آورند . اما برای این
کار زمانی باقی نمانده بود . هدایت هواپیما از دستان سروان مرادی خارج شده بود و
خدمه پروازی باید جان خود را نجات می دادند . اف ـ ۱۴ ایرانی در نزدیکی نومانیه
سقوط کرد و چنان لاشه آن متلاشی شد که مقامات عراقی قادر به کسب هیچگونه اطلاعات
مفیدی از آن نشدند.AIM - 7 را از اف ـ ۱۴ های خود شلیک کنند . بعد از بازجوئی
های مفصل این خلبان ایرانی به سوئیس فرستاده شد تا در آن جا زندگی راحتی بدور از
جنگ را آغاز کند . اما تنها ۳ ماه پس از اقامت او در سوئیس , توسط عواملی ناشناس
مورد اصابت گلوله قرار گرفت و كشته شد. RIO این تامکت
ایرانی ( سروان نجفی ) از دادن هرگونه اطلاعات به استخبارات عراق خودداری کردودر پی
آن به بازداشتگاه اسرا منتقل شد . در سال های ابتدای دهه ۹۰ میلادی او به همراه
هزاران اسیر دیگر به وطن خود مراجعت نمود .
سروان مرادی اطلاعات زیادی در اختیار عراقیها قرار داد
اما مقدار زیادی اطلاعات غلط هم لابلای آنان بود . بعنوان مثال او اعلام کرد که
ایرانی ها دیگر قادر نیستند موشکهای AIM -
7 را
از اف ـ ۱۴ های خود شلیک کنند . بعد از بازجوئی های مفصل این خلبان ایرانی به سوئیس
فرستاده شد تا در آن جا زندگی راحتی بدور از جنگ را آغاز کند . اما تنها ۳ ماه پس
از اقامت او در سوئیس , توسط عواملی ناشناس مورد اصابت گلوله قرار گرفت و كشته شد.
RIO این تامکت ایرانی ( سروان
نجفی ) از دادن هرگونه اطلاعات به استخبارات عراق خودداری کردودر پی آن به
بازداشتگاه اسرا منتقل شد . در سال های ابتدای دهه ۹۰ میلادی او به همراه هزاران
اسیر دیگر به وطن خود مراجعت نمود
.
این اف ـ ۱۴ اولین وتنها تامکت ایرانی بود که
بدست نیروهای عراقی افتاد
.
و اما
.....
در پايان از مسئولان محترم کشور
عزيزم ايران خصوصآ وزراي محترم دفاع و امورخارجه و ساير مقاماتي که با افتخار از
عقد قرارداد هاي گوناگون با همسايه مسلمان ما { عراق } خبر مي دهند ، استدعا مي کنم
حتمآ پي گير اين مسئله باشند . و با قاطعيت از مسئولان عراقي بخواهند سمبل تحقير و
تمسخر شهداي عاليقدر دفاع مقدس را تخريب نمايند . باور کنيد هر انسان آزاده اي با
مشاهده اين نماد دلش به درد مي آيد . و از ظلمي که به حق شهدا روا شده است غمگين و
افسرده مي شود . فقط کافي است تجسم کنيد صاحبان اين کلاهخود ها با چه شهامت و از
جان گذشتگي در برابر همين دشمن متجاوز با دل و جون جنگيدند .. و مظلومانه به شهادت
رسيدند . و حاصل همه آن ايثارگري ها و نثار خون هاي پاک استقلال امروز کشور عزيزمون
است ..
کلام
آخر ...
از جناب فرامرز توکلي عزيز به خاطر درج
اين تصاوير و اطلاع رساني اش تشکر و قدرداني مي کنم . به اميد زنده ماندن نام و ياد
شهداي عزيز کشور عزيزمون ايران ..
با تشکر و احترام :
بهروز مدرسی
اين مطلب ساعت ۲۳:۳۰ دقيقه بتاريخ بيست و ششم
اسفند ۱۳۹۰ پايان يافت .
پاینده و برقرار باد ارتشیان دلاور و قهرمان ایران
